شعری از فروغی بسطامی

تا به جفایت خوشم ترک جفا کرده ای

                    این روش تازه را تازه بنا کرده ای

راه نجات مرا از همه سو بسته ای

                    قطع امید مرا از همه جا کرده ای

دوش زدست رقیب ساغر می خورده ای

                    من به خطا رفته ام یا تو خطا کرده ای

گر نه تو را دشمنی است با دل مجروه من

                     خال سیه را چرا غالیه سا کردهای

من زلبت صد هزار بوسه طلب داشتم

                     هرچه بمن داده ای وام ادا کرده ای

با خبر از حال ما هیچ نخواهی شدن

                     تا نکند با تو عشق آنچه به ما کرده ای

آن بت آهو نگار از تو فروغی رمید

                       نام خطش را دگر مشک خطا  کرده ای

 

/ 1 نظر / 8 بازدید
رضا ـ صبا

دلم سوخت به حال پسركي كه وقتي گفتم كفش هايم را خوب واكس بزن گفت خاطرت جمع باشد! مثل سرنوشتم برايت سياهش ميكنم...!!